Bakara/256: Dinde zorlama yoktur.
Tevbe/5: .. Müşrikleri, puta tapanları bulduğunuz yerde öldürün..
Yukarıda ki ayetlere göz attığımda ilk göze çarpan nokta, ikisine bu kadar tezat bir durum teşkil eden iki kutsal (!) söz. Muhammed’in neden bunları kur’an’a koyduğunu ise ancak şu yolla açıklamak mümkündür sanırım; günlük siyasi gereksinimleri gereği bu tür tepkileri kutsal (!) vecizeler halinde kutsal (!) kitabında yayınlamasıdır.
En’am/125: Allah kimi doğru yola koymak isterse, onun kalbini İslamiyet’ e açar. Kimi de saptırmak isterse kalbini dar ve sıkıtılı kılar. Allah inanmayanları küfür bataklığında kılar.
A’raf/178: Allah kimi hidayete erdirirse, doğru yolu bulan odur. Kimi de şaşırtırsa, işte asıl ziyana uğrayanlar onlardır.
Zümer/22: Allah kimin kalbini İslam’ a açmışsa, o Rabbinden bir nur üzerinde değil midir? Allah’ı anmak konusunda kalpleri katılaşmış olanlara yazıklar olsun! İşte bunlar apaçık bir sapıklık içerisindedirler.
Nahl/93: Allah dileseydi sizi tek bir ümmet yapardı, ama o istediğini saptırır, istediğini doğru yola eriştirir. İşlediklerinizden andolsun ki sorumlu tutulacaksınız..
Ayrıca bakınız: Fatır/8, Müdessir/31-42 vb..
Secde/13: Biz dileseydik, herkese hidayet verirdik, fakat cehennemi tamamen cin ve insanlarla dolduracağıma dair benden söz çıkmıştır.
Hud/118-119: Eğer Rabbin dileseydi insanları tek bir ümmet kılardı. Fakat Rabbinin merhamet ettikleri bir yana, hala ayrılıktadırlar; esasen onları bunun için yaratmışızdır. Rabbinin, andolsun ki hep insan ve cinlerle dolduracağım, sözü yerine gelmiştir.
A’raf/179: Andolsun ki biz cin ve insanlardan birçoğunu cehennem için yaratmışızdır.
İlk üç ayet ve son üç ayet gereğince ortaya çıkan vahim sonucu alenen görmekteyiz. Kur’an’ın Tanrısı sırf cehennemi doldurup yakmak için keyfi olarak hareket ettiğini itiraf etmektedir. Nedendir ki şu soru akıllara gelmekte; madem dilediğinin kalbine imanı ve islamı doldurabiliyorsun ve onu cehenneminden alıkıyorsun da, neden diğer insanlara aynı muameleyi yapmıyorsun? Sanırım kendine verdiği sözü tutmak için, cehennemine odun lazım olsa gerek..özgür iradeden bahseden Kur’an burada çuvallamış oluyor. Tanrının iradeye kadri yetebiliyorken, bazılarını sırf cehennem dolsun da yansın diye bilerek imansız ve kafir (!) bıraktığını burada itiraf etmekte. Demek Tanrı bilerek insanları ayırıyor ve ayırdığı bu insanlar arasında savaşmalarını ve ayrılıp bölünmelerini istiyor.
Tevbe/28-29: Ey iman edenler! Allah’a ortak koşanlar ancak bir pislikten ibarettir. Artık bu yıllarından sonra, Mescid-i Haram’a yaklaşmasınlar. Eğer yoksulluktan korkarsanız, Allah dilerse lütfuyla sizi zengin kılar. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir. Kendilerine kitap verilenlerden Allah’a ve ahiret gününe iman etmeyen, Allah’ın ve Resûlünün haram kıldığını haram saymayan ve hak din İslam’ı din edinmeyen kimselerle, küçülerek (boyun eğerek) kendi elleriyle cizyeyi verinceye kadar savaşın.
Zuhruf/32: Dünya hayatında ki geçimlerini aralarında böldük ve bazılarını, bazılarından üstün kıldık.
Bu mantıkla hareket edersek, İslam/Kur’an’ın Tanrısı sadist bir mazoşisttir. İnsanları keyfi olarak bölüyor ve savaşmalarını emrediyor, o da yetmiyormuş gibi böldüklerinden kötü olarak ayırdıklarını cehennemine tıkıyor. Göz yaşartıcı bir adalet ve bir sevgi doğrusu..
Dikkatli bir göz ile görülebilir ki, Kur’an, insan yaşamının ger yönünü, her konuda ki hükümleri ile çelişkilere boğar. Bir yandan kişi varlığına değer verirmiş gibi görünürken, diğer yandan kişiyi kul kertesine ( “ben sizi ancak bana ibadet edesiniz diye yarattım” ) indirir. Bir yandan hürlükten söz ederken, diğer yandan hak ve özgürlük kavramları ile olan konuları, örneğin kölelil kurumunu (Nahl 24/25) doğal olarak görür. Bir yandan kadına değer verirmiş gibi görünürken, (Kadının erkek üzerinden hakkı vardır..), diğer yandan onu “aklen ve dinen dun”, şahitlikte ve miras paylaşımında erkeğin yarı değerinde ve her halükarda erkeğin egemenliği altında ki bir yaratık olarak tanımlar. Bir yandan hoşgörü yanlısı gibi görünürken, diğer yandan kendi emirlerine uymayanları, “kafir” ve “cehennemlik” sayarak ve daha nice olumsuz sıfatlar ile anarak, hoşgörüsüzlüğün en katı şekli ile itham eder.
Al-i İmran/85: Kim İslamiyetten başka bir dine yönelirse onun ki kabul edilmeyecektir.
Şeklinde ki hükümlerden tutunuz da, müşriklerin (putperestlerin) öldürülmeleri gerektiğine (Tevbe/5) ya da,
Enfal/12: .. Artık onların (kafirlerin) boyunlarını vurun, parmaklarını doğrayın..
Şeklinde yok edilmelerine ya da Yahudilere ve Hristiyanlara karşı ” Hak dinini (İslamı) kabul etmelerine kadar ” savaş açılmasına ve İslamı kabul etmedikleri takdirde ” cizye ” (kafa parası) alınmasına varıncaya kadar dehşet saçan tehditler vardır.
Bu vesile ile anlamış olduğumuz kadarını irdeleyip, Kur’an’a tekrar göz atmamız ve sonuçlarını eleştirel akıl süzgecinden geçirip, tartmamız faydalı olacaktır.
İstediğin kısımları istediğin yerden tabiri caiz ise parçalayarak alırsan sonuç bu olur tabii.Bakalım bu yorumu yayınlayacak kadar cesur ve dürüstmüsün?
Doğru dinde zorlama yoktur verilen aklı kullanmak gerekir, tevbe suresinde bahsedilen kişiler müslümanlara işkence etmiş hatta belki onları öldürmüş ve mallarını gaspetmiş olanlardır, mesala cariye diyede o zamanlar var olan ama artık günümüzde kalmamış kişiler var.Suistimal etmek istedikten sonra herşeye alternatif muhalif bir söz elbet bulunur.
Buradan itibaren tek tek ayetleri açıklamak yerine senin saptırılmış yorumlarına cevap yazacağım , arzu edersen ayetlerin gerçekte ne için söylendiğini sen daha sonra araştırır bulursun artık.
İlk üç ayet ve son üç ayet gereğince ortaya çıkan vahim sonucu alenen görmekteyiz. Kur’an’ın Tanrısı sırf cehennemi doldurup yakmak için keyfi olarak hareket ettiğini itiraf etmektedir.(Buradaki keyfiyet, Allah’ın erişilmez mükemmel adaleti sonucu ortaya çıkardığı ve layık bulduğu kişilere layık bulduğu muameledir.Yada şöyle açıklamaya çalışayım, seni kendine ibadet edesin diye yaratmış ve sende buna muhalif oluyorsan, otomatik olarak ortaya çıkan bir sonuçtur.) Nedendir ki şu soru akıllara gelmekte; madem dilediğinin kalbine imanı ve islamı doldurabiliyorsun ve onu cehenneminden alıkıyorsun da, neden diğer insanlara aynı muameleyi yapmıyorsun? Sanırım kendine verdiği sözü tutmak için, cehennemine odun lazım olsa gerek..(işte burada kendi kendini ele veriyorsun,doğru dilediğini cehenneme dolduruyor ama hak edeni, hak etmeyeni değil, ilk şart kelimei tevhiddir, Allahın birliğine ve herşeyi onun yarattığına ondan başka bir yaratıcı olmadığına inanmaktır, sen buna inanmadığın için tamamen keyfi herhangi bir adalete ve hakkaniyete dayanmayan bir sonuçmuş gibi görünüyor, oysa o Kuran’ınında bakın ne diyor;
Ali Imran (3:64) – De ki: Ey kitap ehli! Sizinle bizim aramızda ortak olan bir söze geliniz. Allah’tan başkasına kulluk etmeyelim, O’na hiçbir şeyi eş tutmayalım ve Allah’ı bırakıp da kimimiz kimimizi ilâhlaştırmasın. Eğer onlar yine yüz çevirirlerse, deyin ki: “Şahit olun biz müslümanlarız”. Burada bahsettiği kitap ehli bilebildiğim kadarı ile Tevrat’â inanan yahudilerdir ama İncile inanan Hristiyanlarda dahil olabilir bilmiyorum.)
özgür iradeden bahseden Kur’an burada çuvallamış oluyor. Tanrının iradeye kadri yetebiliyorken, bazılarını sırf cehennem dolsun da yansın diye bilerek imansız ve kafir (!) bıraktığını burada itiraf etmekte. Demek Tanrı bilerek insanları ayırıyor ve ayırdığı bu insanlar arasında savaşmalarını ve ayrılıp bölünmelerini istiyor. (yine aynı çıkmaz ve doğal olarak aynı sonuç. Sen ona ibadet ederek onun yarattığı bu dünyada iyi işler yapmaya çalış ona ibadet et, kimin cehennemi hak edeceğinden sana ne, adam büyük bir inatla ve akılsızca yanlış yolundan dönmüyorsa onu sen mi döndüreceksin. Burada şunu da belirtmek isterim, verdiğim cevabı sizin haricinizdeki kişiler okusun ve yanlış yönlenmesin diye yazıyorum daha çok, onları yanlışa yönlendiremeyin diye.)
Bu mantıkla hareket edersek, İslam/Kur’an’ın Tanrısı sadist bir mazoşisttir. İnsanları keyfi olarak bölüyor ve savaşmalarını emrediyor, o da yetmiyormuş gibi böldüklerinden kötü olarak ayırdıklarını cehennemine tıkıyor. Göz yaşartıcı bir adalet ve bir sevgi doğrusu..(Bir başka iki ayet ve yine aynı sonuç, sen bu mantıkla hareket edersen senin de gördüğün gibi hep aynı sonuca varırsın.)
Dikkatli bir göz ile görülebilir ki, Kur’an, insan yaşamının ger yönünü, her konuda ki hükümleri ile çelişkilere boğar. Bir yandan kişi varlığına değer verirmiş gibi görünürken, diğer yandan kişiyi kul kertesine ( “ben sizi ancak bana ibadet edesiniz diye yarattım” ) indirir. Bir yandan hürlükten söz ederken, diğer yandan hak ve özgürlük kavramları ile olan konuları, örneğin kölelil kurumunu (Nahl 24/25) doğal olarak görür. Bir yandan kadına değer verirmiş gibi görünürken, (Kadının erkek üzerinden hakkı vardır..), diğer yandan onu “aklen ve dinen dun”, şahitlikte ve miras paylaşımında erkeğin yarı değerinde ve her halükarda erkeğin egemenliği altında ki bir yaratık olarak tanımlar. Bir yandan hoşgörü yanlısı gibi görünürken, diğer yandan kendi emirlerine uymayanları, “kafir” ve “cehennemlik” sayarak ve daha nice olumsuz sıfatlar ile anarak, hoşgörüsüzlüğün en katı şekli ile itham eder.(Kuran insan hayatının her yönünü mükemmel bir şekilde açıklar.Bahsettiğiniz ayetteki kölelik durumu büyük ihtimalle o şartlardaki insanlar için söylenmiş ve doğru yolu gösteren ayetlerdir.Şimdi açıp okumaya üşendim doğrusu.O zamanın şartlarında şimdi olmayan Cariyelik gibi kölelikde varmış kimse bu gerçeği değiştiremez. Kuranda hiç bir şekilde başka bir kulun hakkına tecavüz etmek veya ona karşı kibire kapılarak kendini üstün görmek tasvip edilmez. Kadına değer verilir ve şunuda göz önüne alın, bu ayetler indiğinde insanlar sırf erkek olmadı kız oldu diye , diri diri kızları toprağa gömerek öldürüyorlardı, böyle bir cehalet vardı.Kadının erkekten farklı yaratılmış olduğu ise su götürmez bir gerçektir. Allah kadınla erkeği çeşitli yönlerden birbirine muhtaç yaratmıştır, daha ayrıntıya girmeyeceğim.Allah şüphesiz ki en merhametli olandır. Hoşgörü islamda ve müslümanlıkta o kadar güzel kendine yer bulmuşturki, Mevlananın Gel ne olursan ol, yine gel, bin kere tövbe etmiş olsan yine gel diye başlayan dizeleri buna güzel bir örnektir.)
Al-i İmran/85: Kim İslamiyetten başka bir dine yönelirse onun ki kabul edilmeyecektir.
Şeklinde ki hükümlerden tutunuz da, müşriklerin (putperestlerin) öldürülmeleri gerektiğine (Tevbe/5) ya da,
Enfal/12: .. Artık onların (kafirlerin) boyunlarını vurun, parmaklarını doğrayın..
Şeklinde yok edilmelerine ya da Yahudilere ve Hristiyanlara karşı ” Hak dinini (İslamı) kabul etmelerine kadar ” savaş açılmasına ve İslamı kabul etmedikleri takdirde ” cizye ” (kafa parası) alınmasına varıncaya kadar dehşet saçan tehditler vardır.
Bu vesile ile anlamış olduğumuz kadarını irdeleyip, Kur’an’a tekrar göz atmamız ve sonuçlarını eleştirel akıl süzgecinden geçirip, tartmamız faydalı olacaktır.
(Allahın indinde hak din islamdır. Hz İbrahimde Hz İsa da diğerleride namaz kılardı ve müslümandılar. Bahsettiğiniz Tevbe ve Enfal ayetinde bahsedilen kişilerin kimler olduğunu zaten açıklamıştım, Kitap ehline karşı tutumunda ne olduğu ile ilgili kuranda bir çok ayet var. Sizce şu an ve geçen 1500 yıl boyunca sadece islama inansınlar diye kimse Hristiyan yada Yahudileri öldürmüşmüdür. Buna vicdanınız evet diyorsa artık diyecek sözüm kalmadı. Dinde zorlama yoktur, bu ayete inanan bir kişi sırf Hristiyan veya Yahudi ama onun inandığı şekilde Allah’a inanmıyor diye bir insanı öldüremez, en azından Müslüman olarak.Bir tek insanı dahi haksız yere öldüren bütün insanlığı öldürmüş gibidir ayeti vardır çünkü, geri kalanını dilerseniz araştırırsınız artık.Ayrıca bu konuda Hucurat ayetinide okuyabilirsiniz.)
Sadece tarihi tarafsız bir göz ile araştırmanızı diliyor, yorumlarınız ve fikirlerinizi revize etmenizi tavsiye ediyorum. İyi günler.